Zbiornik wodny Harcov

Liberecka tama została zbudowana w latach 1902-1904 jako część systemu zapor  Gór Izerskich zaprojektowanych przez profesora Otto Intza z Cách. W budowę zaangażowała się wiedeńska firma N. Rella& Neffe i liberecka W. Streitzig& Co. Zrealizowano pięć z sześciu planowanych zapór. Oprócz libereckiej wybudowano również mszeńską, bedrzichowską, fojtecką i młynicką. Impulsem do ich stworzenia były niszczycielskie powodzie końca XIX w, przede wszystkim ta z roku 1897, która była katastroficzna w skutkach dla mieszkańców terenów podgórskich. Niezbędne fundusze na ich budowę przekazali lokalni przedsiębiorcy, wśród nich nie brakowało Liebiegów. Przedsiębiorstwo Johann Liebieg&Co wykorzystywało zgromadzoną wodę z libereckiego zbiornika do swojego funkcjonowania. W wodę była także zaopatrywana willa Theodora Liebiega młodszego.

Zbiornik wodny Harcov, zwany także Zapora Harcovska czy Liberecka, leży nieopodal centrum miasta w dolinie libereckiego Harcovskiego potoku, otoczona jest z jednej strony lasem a z drugiej spokojną dzielnicą willową. Służy tak mieszkańcom Liberca i przyjeżdżającym nie tylko do kąpania, ale także do spacerów i relaksacji.

Jedyna większa plaża znajduje się na prawym brzegu, w pobliżu tamy, oferując wszystkie podstawowe usługi. Między innymi WC, prysznice, boisko do siatkówki plażowej, bufety i restaurację. Plaża jest trawiasta i piaszczysta ze średnio stromym brzegiem.

Tama zbiornika ma wysokość 20,5 metra, 157 metrów długości, a jej korona znajduje się 13 metrów nad okolicznym terenem. Zdolna jest zatrzymać maksymalnie 630 000 m3 wody. Zapora zatrzymuje wodę ze zlewni o powierzchni 14,78 km2.

Zbiornik ten służy obecnie głównie mieszkańcom Liberca jako miejsce rekreacyjne, pierwotnie był projektowany do ochrony miasta przed powodziami oraz jako zbiornik wody dla potrzeb przemysłu. W okolicy zapory żyją zwierzęta będące pod ochroną: ropucha szara, traszka zwyczajna, dzięcioł duży, muchołówka szara oraz jeż zachodni.

Powierzchnia: 12 ha